Gönülden bir merhabayla,

 

Hepinize birer tane yollamak isterdim, güneşi ve sıcaklığını size getirsin diye...Hepinize bahçesini vermek isterdim - uçsuz bucaksız - kokusu alsın sizi bulutlara taşısın ve çocuk- luk hayallerinizdeki meleklerle dans edebilesiniz diye...Onun yerine hepinize gönülden bir merhabayla resmini yolluyorum, aklımızdaki ve yüreğimizdekileri paylaşalım diye...

 

Geçtiğimiz günlerde iki kitaba birden başladım. Aynı anda birkaç kitabı okumayı ezelden beridir çok sevmişimdir zaten. Kitaplardan biri Epsilon Yayınlarından çıkmış,kapakta hayran olduğum o güzel gözlerin ve saf gülümsemenin yansıdığı resmi, içinde de programının yayını boyunca tüm dürüstlüğü ile hissettiklerini aktardığı satırları; İclal Aydın ve "Hayat Güzeldir".

 

Ne güzel bir insan, ne kadar bizden, ne kadar içimden ve ne kadar bo- zulmamış...Kitabın bir yerinde Okan Bayülgen' in onu nasıl tarif etmeye çalıştığını anlatmış; tüm özelliklerini alt alta sıralamış, altına bir çizgi çekmiş, artı işaretini kondurmuş ve sonuç 'POZİTİF'.Evet, anlattığı her ne olursa olsun, ne kadar hüzün, acı barındırırsa barındırsın, sonuçta size/bize aslında hayatın ne kadar da yaşamaya değer güzelliklerle dolu olduğunu da gösteriyor.Mutlaka alıp okuyun derim,derim de sabırsızlığıma vereceğinizi umarak burada, bu satırlarda boğazıma yumruk gibi çöken bir sayfasını da -onun affına sığınarak-sizlerle paylaşmak istiyorum:

 YAĞMUR

 

Yağmur yağıyor...Mutfak camındayım...Nasıl üşüdüğümü bilemezsin. Menekşelerim  çiçek vermiyor artık anne, söylediğin gibi hep dibinden   su verdim ama...Şimdi telefon açsam sana, sesini duymak da yetmiyor ki.Hep aynı cümleler.Babamlar nasıl?İlacını aldın mı?Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi.Bazen dalıp giderdin mutfakta yemek yaparken, tahta kaşıkla tencerenin başında öylece.Ne düşünürdün acaba?Özlemek çok fena anne, anlamak seni daha da...Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.Gittikçe sana mı benziyorum ben?   Ya da 'annenin kaderi kıza' dedikleri doğru mu? "Baban eskitir her şeyi kızım,"demiştin bir kez.Anlamamışım meğer,eskiyormuş anneciğim.Om- zunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.Şimdi duysan bunları, ne üzülürsün mutsuz mu kızım diye, çoktan kendinden vazgeçmiş bir sesle.Mutsuz değilim de anne, yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor, televizyon seyrediyor,akşam çalan kapıyı açıyorum.Açtığımı gören olmuyor.Pişir- diğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor.Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.Nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum.SENİ ÇOK ÖZLÜYORUM.

 

Yazıyı yazarken bir yandan da "SADE" yi,'Cherish the day' ini dinliyorum, yani fon müziğim de tamam.Artık yumruk yavaş yavaş çözülüyor, bir kaç damla yaş ile hıçkırığım özgürlüğüne kavuşuyor.Seviyorum işte, yaşama dair ne varsa seviyorum.Güzelliğin içinde onu güzel kılan çirkinlik, gülüm- semenin ardında onu anımsatan gözyaşı, geceden sonra aydınlık bir sa- bah, gerçekliğin koynunda hayal, hayalin koynunda gerçek ve yaşamın tam ortasında yaşamaya değermiş dedirten ölümün soluğu...Zıtlıklar ol- masaydı yaşam bu kadar renkli olabilir miydi???

 

İkinci kitap ise Kariyer Yayıncılık'tan çıkmış; Harry Alder & Beryl Heather' in kitaplaştırdığı, Fatma Can Akbaş' ın çevirisini yaptığı, bizler için belki yeni, ama 1970' li yıllardan beri araştırılan ve uygulatılan bir öğreti: 21 Günde NLP.

 

NLP yani Sinir Dili Programı, bilimsel mükemmelliğin bilimi ve sanatı, veya öznel deneyim çalışması olarak da adlandırılıyormuş.21 günlük bir uygula- mayı gerektiren, farkında olmadığımız veya farkında olsak da üzerinde durmadığımız kişisel yeteneklerimizi zenginleştirip başarıyı yakalamanın yolunu gösteriyor bu yeni öğreti.Başarıdan algılanacak olan anladığım kadarıyla sadece mesleki başarı değil.Asıl, yaşama sanatına dair başa- rıyı hedefliyor sanki.Yaşama sevincini yakalamak,pozitif düşünmek,kendine değer vermek ve onun doğal sonucu olarak da herkese değer ver- mek...Henüz yeni başladım,ilk uygulamamı da yarın gerçekleştireceğim, tam pazartesi sendromunu çok yoğun yaşadığım bir günde.Bakalım sonuç ne olacak?Varacağım noktayı ilerde sizlerle de paylaşacağım.  Ama kitap şimdiden beni heyecanlandırdı.İlgilenenlere duyurulur!

 

Bu arada sizlerle paylaşmak istediğim bir konu daha var.Önce mail trafiği, sonra da bu web sayfasında devam eden tanışıklığımızın beni ne kadar coşturduğunu fark ettim.Birbirinden habersiz, birbirine yabancı bizleri alıp tanışık yapan Sn. Dr. Tuncay Filiz' e öncelikli olarak minnet duygularımı sunduktan sonra kelimelerle, resimlerle, bir şekilde paylaşıma katılan tüm dostlara da teşekkür etmek istiyorum.Ve diyorum ki paylaşımımız satırlarda kalmasın ve gerçekleştirilecek bir organizasyonla(belki bir yemek) bir araya gelelim.Heyecanımızı, coşkumuzu, enerjimizi birleş- tirelim, farklı alanlarda farklı projelere de imza atalım, üretelim ve daha çok paylaşalım.Ne dersiniz?

 

Yeni haftanın hepinize güzellikler getirmesi dileğiyle, sevgiyle ve sağlıcakla kalın dostlarım.

 

G.Neşe Alphan