Kutsal bir Hindu metninde anlamlı bir hikaye anlatılır.Olaylar sonsuz bir çölde başlar.Tanrı ile Narada adlı bilge yan yana yürürlerken gözleri engin boşluğa dalar.Bir süre sonra Narada Tanrı'ya dönüp sorar: 'Ey yüce Tanrım,bu dünyanın ve orada yaşayan bütün yaratılmışların hayatının görünümlerinin ardındaki sır nedir?' 

Tanrı gülümser ve susar.Yola devam ederler. 'Evladım,' der bir süre sonra Tanrı ve ufka bakar, 'Güneşin sıcağı beni susattı. Bu yoldan biraz daha gidersen bir ırmak bulacaksın.Irmağı takip et,bir kasabaya geleceksin. Oradaki evlerden birine git ve bana bir bardak soğuk su getir.''Hemen,' der Narada ve yola koyulur. Bomboş arazide dakikalarca yürüdükten sonra gerçekten bir ırmağa gelir.Irmağın öte yanında bir yerleşim alanı vardır. Narada derli toplu görünen bir çiftlik evine yaklaşır ve eski tahta kapıyı çalar.Kapı genç,güzel bir kız tarafından açılır.Gözleri ışıklar saçmakta ve Narada' nın gördüğü diğer kadınların gözlerine hiç benzememektedir.Kızın gözleri ona Yüce Tanrı'sının gözlerini hatırlatır.Narada bu gözlerin içine baktığı anda Tanrı'nın talimatını ve oraya geliş amacını unutur.
Kız onu içeri davet eder ve ikramda bulunmak ister.İçeride,kızın annesiyle babası bu bilge kişinin gelişini bekliyor gibidirler. Narada için en nadide yiyecekler hazırlanmıştır. Hiç kimse oraya neden geldiğini ve ne istediğini sormaz.Uzun yıllar önce aralarından ayrılıp uzaklara gitmiş eski bir dost,sanki şimdi geri dönmüş gibidir. Narada bu dost canlısı ailenin evinde birkaç gün kalır.Kendisine gösterilen konukseverlikten çok memnundur ve genç kızın güzelliğine gizli bir hayranlık beslemektedir. Bir hafta böylece geçip gider,ardından iki hafta daha geçer.Narada çiftlikteki günlük işlere katılmaya başlar ve kısa bir zaman sonra aile,sürekli bir misafir olarak kalmasını ister.
Narada bunu sevinçle kabul eder ve bir zaman daha geçer. Nihayet, rüya gibi geçen günlerin sonunda Narada evin kızı ile evlenme arzusunu dile getirir. Baba çok memnundur. Dediğine göre herkes bunu ümit etmişti.