Merhabalar Efendim,

Bir haftayı daha geride bıraktık yaşamımızda.Ben bu sene leyleği havada görmüş olacağım ki; geçen hafta iş sebebiyle yine kısa bir İstanbul seyahati gerçekleştirdim.

Ayağının yerden kesilmesinden korkan bendeniz dönüş için de akşam saatlerini tercih edince saat 16:00 da biten programdan sonra 23:00 deki otobüsümün hareket saatine kadar bolca vakit ele geçirmiş oldum.Biraz Kadıköy, biraz Bağdat Caddesi ve en son Carrefour...

Alışveriş merkezini adım adım arşınladıktan ve karnımı doyurduktan sonra baktım daha vaktim var, giriş katındaki kitapçıya daldım ve oğlumla ken- dime bir sürü kitap aldım.Kitapçının tam karşısında sigara içmeye de mü- sait boş bir bank bulunca gittim kuruldum hemen.Torbadan Oğuz Aral' ın Huysuz İhtiyar serisinden "Bana bir Tarzanlığı bile çok gördüler" adlı kita- bını çıkartıp okumaya başladım.

Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama kitabı yarılamıştım, birden kendimi gözlerimden sicim gibi yaş akarken ve yüksek volümde garip sesler eşliğinde iki büklüm gülerken buldum.Kafamı kaldırdığımda hiçte azımsanmayacak bir kalabalığın etrafıma dizilip biraz garip biraz da muzip bakışlarla beni izlediğini fark ettim.İçimden "kızım bu sadece kitaba ken- dini kaptırmak değil biraz da yaşlanma belirtisi" diye geçirirken el kol işa- retleriyle insanlara elimdeki kitaba güldüğümü anlatmaya çalıştım.İste- seler bu kitabın ancak böyle reklamını yapabilirlerdi herhalde?...

Müzik ve kitabın kalan sayfaları eşliğinde, biraz da tavşan uykusuyla karışık, keyifli bir yolculuktan sonra sabahın ilk ışıklarıyla güzel şehrim, İzmir' ime vardım.Hemen eve döndüm ve köpeğimi de yanıma alarak Bostanlı sahiline tura çıktım.Niyetim sakin bir yürüyüş ile birlikte Richie' yi de serbest bırakıp koşturtmaktı.Ama ne mümkün???Sabahın 7' sinde eşortmanlarını sırtına geçiren ve tahminimce rüyasında gören herkes sahil şeridine doluşmuştu, tenis oynayanlar da cabası...Eski canlı Kemeraltı nasılsa o sabah da Bostanlı sahili öyle göründü gözüme.Ortalık cıvıl cıvıl,çoluk çocuk,genç ihtiyar spor aşkıyla hababam koşturuyorlardı. Keyifli enstantaneler yakalamakla birlikte asıl hoşuma giden manzara, o kalabalığa aldırmadan ve insanlardan ürkmeden Sasalı' dan kalkıp ziya- retimize gelen karabatak ve pelikanlar olmuştu.Kayalıkların üzerine kuru- lup bir sigara yaktım.Karşı sahile dumanımı üfleye üfleye parıldayan gü- neşi, Belediyemizin yoğun çabaları sonucu gittikçe gerçek mavi rengini almakta olan denizi, üstümde bağıra çağıra uçuşan martıları, neşe için- deki insanları ve olan biteni şaşkın bakışlarla izleyen Richie' mi seyre daldım.

İnanılmaz bir keyif alırken bir yandan da İstanbul' un puslu, kirli, kalabalık ve gürültülü görünümünden sonra İzmir' in, İzmir' imizin güzelliğinin bir kez daha farkına vardım.Çocukluğumun, gençliğimin geçtiği güzel şehir. Kimi acılara tanık olmuş, kimi sevinçlere ortak çıkmış o can'ım sokakları, taşları, evleri ve insanı yoldan çıkartan havası...Sevdalarımı gizlediğim, sevdalarımı haykırdığım, en güzel ve en yasak aşklara yataklık yapan, kavgada en kanlı, sükunette en sessiz şehrim, İzmir' im; köşeyi her döndüğünüzde sizi karşılayacak bir tatlı sürprizi hep barındıran....Boşuna havası ve kadını denmemiş!!!

İstanbullu arkadaşlarım başta olmak üzere kimse alınmasın.Tabi ki her şehrin kendine özgü güzellikleri ve gizemi vardır.Ama nasıl ki insan kendi yansımasını gördüğü aşka sığınır; aynı şekilde de kendini bulduğu şehrine tapınır.Benimki de böyle bir sevda, saf ve karşılıksız ve bir o kadar da coşkulu...

Hepinizin sevdalı olduğunuz şehrinizde, pırıl pırıl sabahlar yaşayacağınız günlerle dolu bir hafta geçirmesi dileğiyle, sevgiyle ve sağlıcakla kalınız.

G.Neşe Alphan