|
Dostlarım ;
"Dostu olmalı insanin" adli yazıdan sonra, yana
yakıla "dost" bulamadığı
için strese giren arkadaşın yanıtını okurken , doğrusu
boğazıma bir şeyler
takıldı ve bir sure yutkunma sorunu çektim...
İnsanlar ;dost ve arkadaş kavramlarının ayırdına
varamadıkları ve bunu
duyumsamak içinde diş macununu ortasından sıkmayı
topluma ters düşmemek adına yapamadıklarından; kesinlikle kimseye
söyleyemedikleri , hep
kendilerine sakladıkları , paylaşmaktan çekindikleri
(çılgınlık ve fanteziler vb. dahil) bir suru şeyleri
vardır... Ve
kendilerine öğretilen olması gerekenleri yapmak için ,yüzlerine
taktıkları
maskeyi , görev yapma uğruna asla çıkartmazlar... Ve bir sure sonra o maske
yüzlerine öyle bir yapışır ki , artık maske
taktıklarının farkına varamaz
olurlar... Ve düşünün
dostlar ; iste o zaman ne kadar çok kendileri
olabilirler ki ?
En kotu şey de , bu hayatta "KEŞKE" demek
değil
midir ?
Herşeye rağmen ve ne olursa olsun ; menfaatsiz ,
maskesiz , beklentisiz
ve şablonsuz iletişimler düşünebilerek ve düşleyebilerek
, yüreğimizde
kurulu olan orkestranın sesine kulak verebilerek ,bir
sure sonra da "iyi ki
varız" diyebileceğimiz iletişimler için , önce sevmeyi
sevmemiz gerektiğini
ve "dost" kavramının ayırdına varmamız
gerektiğini düşünmekteyim...
Oysa ; severken bile "bencil" değil miyiz ?
Sevilmek için sevmiyor muyuz ?
Düşüne kalın...
Işık ve sevgiyle...
Dr. Levent Bilgin |